ambas.jpg
Vlaamse ambassade in Amance

In het midden van Vicq, vlak naast de kerk, ligt een mooi en ruim gebouw van natuursteen uit de streek. Wat vroeger de pastorie was, heeft nog steeds niets aan sereniteit ingeboet. Tegenwoordig worden er op hartelijke wijze gasten ontvangen door Gerda Peeters en André Meewis. De tuin en de restauratie van het interieur werden bedacht en ontworpen door hun zoon, designer en filosoof. Hun andere zoon, chef-kok, gaf culinair advies. Het geheel is ingeschreven als chambres d'hôtes bij Gîtes de France, die het honoreert met vier épis. Het huis en zijn eigenaars zijn dan ook de omweg waard.


Keukenprinses

Om in de smaak te vallen bij haar echtgenoot, bekwaamde de jonge Gerda zich in het koken aan de hand van het dik standaardwerk van Gaston Clément uit de jaren vijftig. Sinds enkele jaren kiest ze voor la cuisine haut-marnaise met typische streekproducten: Langres-kaas, escargots, asperges uit Varennes, vlees uit de regio, Emmental uit Bassigny, huisgemaakte confituren... Haar zoon, de door Michelin erkende chef van het Belgische restaurant Slagmolen in Opglabbeek, brengt haar de knepen van het vak bij. Gerda houdt van koken, dat zie je, dat voel je. Gehuld in een groot wit schort, wekt ze onze eetlust wanneer ze uitweidt over haar progrès met amandelen en chocolade, of over de faisselles van kwark, die ze serveert met een coulis van cassis of braambessen, afgewerkt met verse room en besjes. Haar leveranciers zijn allen vriend aan huis en worden aan de gasten aanbevolen tijdens hun verblijf.


Schoonheid en rust van een pastorietuin

Het domein is van de straat afgelegen en presenteert zich met een lange, heldere façade en een ruime binnenplaats die door een stenen Sint-Jozef bewaakt wordt. En dan is er de jardin de curé, wat een mooie harmonie van planten en bomen: pruimelaars, mispelaars, hazelaars, kastanjebomen... En in het midden van de tuin een kleine oseraie. Er stroomt water, het riviertje is vlakbij. De filosoof heeft de aanplantingen strak vormgegeven, hij verhinderde zelfs de aanleg van een terras voor de prachtige trappenpartij: dat zou een aberratie zijn van smaak, cultuur en esthetiek, en niet functioneren. Een grote tafel op het gras volstaat om er te genieten van een copieus ontbijt. De overige maaltijden worden geserveerd in de keuken, een kwestie van sfeer: de gasten zitten op de eerste rij wanneer Gerda, met hulp van André, de gerechten met zorg bereidt. Haar keuken kent geen geheimen.


Een beetje monastiek, maar niet ascetisch

Op de bovenverdieping zijn er drie gastenkamers, maar de zolderkamer wordt alleen gebruikt in geval van nood. Jammer, je zou je er perfect kunnen terugtrekken van de rest van de wereld! De kamers zijn functioneel, helder, sober, en nodigen lichaam en geest uit om tot rust te komen. Gerda, levendig: 'De experts van Gîtes de France wilden dat ik wandbekleding zou aanbrengen, geen sprake van, dat past niet in de stijl, ik wil mijn gastenkamers niet banaliseren'. Ze stond erop het huis te behouden zoals het was, een beetje monastiek, maar niet ascetisch. Een succes, zo blijkt!


Een beeld van Frankrijk voor de landgenoten

Hoe is dit Belgisch koppel, van tussen Maas en Rijn, ertoe gekomen zich te vestigen op een paar kilometer van de bronnen van de Maas? Het verhaal begint dankzij een vriendin, Yvonne Knevels, ook vormgever. Zij liep stage in l'Ecole nationale de vannerie in Fayl-Billot. Zo ontdekten ze het adres. Sinds het verdwijnen van de abt Geoffroy werd het gebouw niet meer bewoond. Maar na zeventien jaar herleeft de oude pastorie. In België hebben gidsen, boeken en zelfs nationale televisie reeds een kijk geboden op hun smaakvolle restauratie. Er kwamen 3000 e-mails binnen in de week die volgde op de tv-uitzending. Vandaag is Le Presbytère een soort ambassade geworden voor Belgische vakantiegangers die de Haute-Marne bezoeken. Gerda en André zien het als hun taak om hun gasten een beeld te schetsen van Frankrijk en hen te begeleiden in de ontdekking van de streek rond Langres.


Michel Thénard

Bron: La Croix Hebdo de la Haute-Marne